„Glina – to dar Boży, z pomocą którego człowiek może odbudować swoje zdrowie.” I. Yiotov (Bułgaria)

Glina biało - błękitna na łuszczycę. Okłady na skórę

Terapia glinką przynosi bardzo dobre efekty również w przypadku łuszczycy (łac. psoriasis) - przewlekłej i nawracającej choroby skóry, charakteryzującej się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów. Choroba ta należy do najczęściej występujących schorzeń dermatologicznych – dotyka 2-4% populacji.

Przy łuszczycy najlepsze rezultaty daje połączenie kuracji zewnętrznej (okłady z gliny) z wewnętrzną (picie roztworu z glinki). Okłady przygotowuje się na bazie gliny rozrobionej z wodą.

Zewnętrzne stosowanie gliny biało - błękitnej:
glinę można wykorzystywać przy leczeniu ostrych i chronicznych chorób, wrzodów, oparzeń, ran, złamań w każdym wieku i bez większych obaw ponieważ nie szkodzi. Okłady stosuje się bezpośrednio na skórę lub w postaci kompresu na gazę.
Na guzy, rany z ropieniami, miejsca dotknięte egzemą i innymi chorobami skórnymi glinę można przykładać bezpośrednio na chore miejsce,
bez gazy, nie obawiając się jakiejkolwiek infekcji ponieważ glina posiada właściwości antybakteryjne.

Okład z gliny:
Glina ma na tyle mocne działanie, że do osiągnięcia niezbędnego efektu wystarczy nanieść jej 1-2 milimetrową warstwę. Następnie przykrywamy ją cienkim polietylenem (aby uniknąć wyschnięcia) i stosujemy izolację cieplną za pomocą miękkiej tkaniny (zasada kompresu).
Takie zabiegi wykonywane są w odstępach czasowych. Zwykle aplikację z gliny należy pozostawić na chorym miejscu na 2-3 godziny.

Okład z gliny z octem:
należy rozcieńczyć glinę błękitną octem w proporcji 1:3, następnie roztwór mieszamy z solą w proporcji 1:1 aby otrzymać mieszankę o konsystencji gęstej śmietany. Tak przygotowaną mieszankę nanosimy na zmienione miejsca i pozostawiamy na 4-6 godzin, po czy spłukujemy wodą. Taki zabieg można wykonywać raz dziennie w okresie 1-2 tygodni. Po 2-tygodniowej przerwie można powtórzyć cykl. Dodatkowo zalecane jest przyjmowanie glinki do wewnątrz.

Wewnętrzne stosowanie  glinki biało - błękitnej:
roztwór wody z glinką (łyżeczka na pół szklanki wody) przyjmuje się przez 6 dni, po 12 dniach należy zrobić 12 dni przerwy i ponownie przyjmować glinkę przez 6 dni. Taki jeden cykl warto powtórzyć jeszcze dwukrotnie (w sumie 3 cykle) ale ważne, aby zachowywać przerwy. Glinka usuwa z organizmu toksyny, pleśnie i złogi.
Roztwór najlepiej pić rano na czczo, co najmniej 30 min. przed śniadaniem. Przy terapii glinką wskazana jest również dieta wegetariańska.

Ważne, aby sama glinka nie miała kontaktu z metalowymi przedmiotami, więc najodpowiedniejsza do dozowania będzie łyżeczka plastikowa.

Podczas kuracji nie zaleca się zażywania żadnych leków. Glinka nie działa w obecności środków farmakologicznych, nawet leków homeopatycznych. Należy je odstawić na czas picia glinki.


Źródło:
materiały producenta - Брошюра "Глина бело - голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно - косметическая", tłumaczenie własne.
M.Abehsera "Uzdrawiająca glinka" , Dom Wydawniczy Limbus, Bydgoszcz 1999.
Wikipedia - hasło `łuszczyca`

Biała glinka lecznicza jadalna

Glina - prasowana górska skała osadowa, występuje w postaci białej i kolorowej. Jej odmiany mogą wzajemnie się zastępować,
ale najlepsze są te, które występują w głębokich warstwach ziemi. Ich aktywność jest kilkanaście razy większa od glinek,
występujących na powierzchni.

Glinka ma zastosowanie w leczeniu niekonwencjonalnym, od dawna wykorzystywanym przez medycynę ludową.
W dzisiejszych czasach jest wykorzystywana w sanatoriach i gabinetach kosmetycznych.


Skład białej glinki:
krzem – 45,1%, glin – 14,61%, tlenek żelaza – 5,65%, wapń – 4,44%, magnez – 4,2%, podstawowe tlenki – 3,08%, anhydryt tytanu – 0,74%, sole mineralne, fosforan żelaza.

Działanie:
- wiąże mikrotoksyny, sorbuje i oczyszcza z chorobliwej mikroflory niewłaściwych dla człowieka mikroorganizmów, poprawia trawienie, działa destrukcyjnie na wirusy, normalizuje perystaltykę, pochłania substancje rakotwórcze i inne pierwiastki szkodliwe, aktywizuje funkcje trawienne, wchłania toksyny, trucizny, uwalnia gazy.

Glinka wzmacnia naturalne siły organizmu, oczyszcza krew, gruczoły, węzły nerwowe. Wywiera równoważący, tonizujący i antynowotworowy efekt na żywą komórkę. Glinka z natury posiada jednakowe pole wibracyjne ze zdrowymi komórkami człowieka. Mechanizm jej działania zawiera się w aktywnym oddziaływaniu na chorobotwórcze komórki ciała i przestawianiu ich na długą, zdrową falę.
Glinka jest antytoksyczna, bakteriobójcza, w jej skład wchodzi rad - bardzo rzadki pierwiastek, mający dużą siłę - nie przetrwa żaden drobnoustrój ani wirus.

Jadalne glinki wchłaniając w przewodzie pokarmowym toksyny i szkodliwe mikroorganizmy tworzą na śluzówce przewodu pokarmowego powłokę ochronną.

Wewnętrzne stosowanie glinki białej
Wskazania: 
- różnorodne zatrucia toksynami, alergeny; 
- ostre i chroniczne rozstroje jelitowe różnego pochodzenia (szczególnie u dzieci); 
- bóle w obszarze „splotu słonecznego”; wzdęcie brzucha, zgaga, niestrawność, spowodowana nadmiernym spożywaniem alkoholu i nikotyny, kawy, lekarstw lub poważnym zaburzeniem diety; dysbakterioza; 
- zapalenie przełyku, spowodowane cofaniem się do niego treści żołądkowej; 
- choroby żołądka z podwyższoną lub normalną kwasowością (chroniczny i ostry nieżyt żołądka, choroba wrzodowa) i dwunastnicy (stan zapalny żołądka, choroba wrzodowa); 
- zapalenie okrężnicy, gastroenteritis - zapalenie śluzówki żołądka i jelita cienkiego; 
choroba niedokrwienna serca; astma oskrzelowa.

Przygotowanie: 
10g (1 łyżeczka) proszku rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody (nie należy wykorzystywać naczyń metalowych).

Stosowanie: 

przygotowany roztwór stosować wewnętrznie 2 razy dziennie, 30 minut przed posiłkiem. 
Rano na czczo w godz. 7:00 – 9:00 i wieczorem w godz. 19:00 – 20:00. 
Przyjmować 6 dni, następnie zrobić przerwę 12 dni i ponownie przyjmować 6 dni. 
W ciągu całego cyklu stosowania należy przyjąć 24 x 20g – 240g. 
W razie potrzeby cykl leczenia można po przerwie powtórzyć.

Dostępna w opakowaniu 200 g

Osoby zainteresowane zakupem glinki zapraszam do kontaktu mailowego: leczniczaglinka@gmail.com

Informacje dotyczące glinki kosmetycznej znajdują się w blogu Glinka kosmetyczna - maseczki i kąpiele




Źródło:

materiały producenta, firmy "Gippokrat" (Ługańsk, Ukraina), tłumaczenie własne.

Glina pomocna w leczeniu chorób ginekologicznych

Zewnętrzne stosowanie gliny biało - błękitnej kambryjskiej w formie okładów i kompresów jest zalecane i z powodzeniem stosowane w przebiegu wielu chorób, również ginekologicznych. Każdorazowo kurację należy rozpoczynać po zakończeniu menstruacji.

Zapalenie przydatków, endometrium
- aplikacja gliny na obszar miednicy mniejszej na 2 godziny, 2-3 razy w ciągu dnia.
Okres kuracji: 7-12 dni.
Można łączyć ze stosowaniem dopochwowo tamponów nasączonych roztworem gliny z wodą.
W przypadku stanów przewlekłych aplikacje wykonuje się jak wyżej, ale tylko raz dziennie.
Okres kuracji 10-15 dni.
Jeśli wystąpi konieczność można powtórzyć po 2 tygodniach.

Erozja szyjki macicy (nadżerki), polipy, zapalenie pochwy
tampony dopochwowo, irygacje pochwy (3-4 łyżeczki na 1 litr wody) 1-2 razy dziennie.
Okres kuracji: 10-15 dni.

Bezpłodność, dysfunkcja jajników
- aplikacja gliny na obszar miednicy mniejszej na 2 godziny, 1-2 razy w ciągu dnia.
Okres kuracji: 10-15 dni (2-3 kuracje).

Mastopatia
- aplikacja gliny na obszar gruczołów mlekowych na 2 godziny, 1-2 razy w ciągu dnia.
Okres kuracji: 10-15 dni. Kurację należy powtórzyć po 2 tygodniach.

Mięśniaki macicytampony dopochwowo, irygacje pochwy 1-2 razy dziennie, kurację należy połączyć z wewnętrznym stosowaniem glinki
(picie roztworu).
Codziennie rano, na czczo należy wypić pół szklanki płynnej glinki.
Zalecane są codzienne okłady (za wyjątkiem okresu menstruacji) na dolne partie brzucha. Okład o grubości 2,5 cm i wymiarach 25 - 30 cm pozostawia się na 2 godziny. Do terapii stosuje się okłady z zimnej glinki. W przypadku, gdy jest źle tolerowana można ją lekko ogrzać.
Terapia może trwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy.

Temperatura glinki do okładów
Glinkę do okładów stosuje się zimną, letnią lub gorącą - wszystko zależy od leczonej dolegliwości. W przypadku stosowania okładów z gliny na stany zapalne lub organy naturalnie ciepłe (np. dół brzucha) glinka musi być zimna.

Kilka minut po nałożeniu okładu glina powinna stać się ciepła, jeśli okłady stają się gorące konieczna jest ich zmiana co 5-10 minut.

Okłady z gliny ciepłe lub letnie stosowane są w odbudowie kośćca, chorobach nerek lub wątroby oraz w celu przywrócenia sił witalnych
i odpornościowych.



Źródło:
materiały producenta - Брошюра "Глина бело - голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно - косметическая", tłumaczenie własne.
M.Abehsera "Uzdrawiająca glinka" , Dom Wydawniczy Limbus, Bydgoszcz 1999.

Stosowanie glinki w chorobach przewodu pokarmowego

Podczas 1 cyklu terapii przyjmujemy glinkę w następujący sposób:
1-2 łyżki stołowe proszku (gliny) rozpuszczamy w 3 litrach wody, przykrywamy i odstawiamy na 24-48h, od czasu do czasu mieszając.
Pijemy taki niemieszany roztwór (wodę glinkową) małymi dozami od 0,5 do 1 litra na dobę aż do stabilizacji pracy układu pokarmowego.
Osad odlewamy, można go wykorzystać w innym celu, np. do okładu. Następnie pije się już zmieszany (mętny) roztwór po pół łyżeczki
3 razy dziennie przez okres 1-2 tygodni.

W trakcie 2-go i 3-ego cyklu przyjmujemy po jednej łyżeczce glinki 3 razy dziennie.

Zapalenia wątroby i woreczka żółciowego, dróg żółciowych, kamica żółciowa, marskość wątroby:
stosuje się dwugodzinne okłady z gliny 1-2 razy dziennie, przez 10-15 dni, w połączeniu z wewnętrznym stosowaniem glinki.
Dysbakterioza jelitowa: woda glinkowa po 1 łyżce 3 razy dziennie.
Przy zatruciu pokarmowym - 1 łyżeczka 5-7 razy dziennie przez 1-3 dni.
Przy chorobie wrzodowej żołądka: 2-godzinne okłady z gliny aplikowane nad okolicą pępka.

Roztwór z glinki zalecany jest:
- przy zapalenie przełyku, spowodowanym cofaniem się do niego treści żołądkowej;
- w chorobie żołądka z podwyższoną lub normalną kwasowością (chroniczny i ostry nieżyt żołądka, choroba wrzodowa)
i dwunastnicy (stan zapalny żołądka, choroba wrzodowa);
- przy zapaleniuo krężnicy, gastroenteritis - zapaleniu śluzówki żołądka i jelita cienkiego;
- w chorobie niedokrwiennej serca; astmie oskrzelowej.

Przygotowanie: 10g (1 łyżeczka) proszku rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody (nie należy wykorzystywać metalowych łyżeczek).

Stosowanie:
przygotowany roztwór stosować wewnętrznie 2 razy dziennie, 30 minut przed posiłkiem.
Rano na czczo w godz. 7:00 – 9:00 i wieczorem w godz. 19:00 – 20:00.
Przyjmować 6 dni, następnie zrobić przerwę 12 dni i ponownie przyjmować 6 dni.
W ciągu całego cyklu stosowania należy przyjąć 24 x 20g – 240g.
W razie potrzeby cykl leczenia można po przerwie powtórzyć.

Leczenie glinką: okłady i kompresy stosowane w argilloterapii

Okłady są zewnętrzną formą stosowania gliny, zalecaną przez naturopatów przy wielu schorzeniach.

Czas trwania okładu, jego grubość, powierzchnia i temperatura zależą od wielu czynników,
m.in. rodzaju choroby, jej zaawansowania, części ciała, indywidualnej reakcji na glinkę.

W zależności od schorzenia okłady trzyma się od godziny do nawet całej nocy (kompresy z wody glinkowej). Nie bez znaczenia pozostaje sama temperatura glinki i otoczenia leczonej osoby,
a nawet pory roku i klimatu, w którym przebywa.

Działanie okładów i kompresów zostało sprawdzone przy następujących problemach:
- ropienie i czyraki,
- trądzik,
- alergie,
- alkaloza (zasadowica),
- anemia,
- artretyzm (dna),
- parodontopatie (zapalenie dziąseł, parodontoza),
- siniaki, guzy, wylewy,
- oparzenia,
- infekcje ucha,
- egzema,
- mięśniaki macicy,
- płaskostopie,
- złamania,
- bóle głowy,
- krwotoki,
- przepuklina,
- lumbago,
- świnka,
- bolesne miesiączki,
- półpasiec,
- problemy z kręgosłupem,
- zwichnięcia i skręcenia,
- żylaki,
- rany i skaleczenia.

Okład z gliny wykorzystujemy tylko jeden raz. Glinka silnie wciąga w siebie toksyny, po aplikacji jest nimi przepełniona  i nie wolno jej używać ponownie. Okład zawsze powinien być świeży, a zużyta glina wyrzucona w takie miejsce, aby nikt nie miał z nią kontaktu. Każdorazowo tkaninę stosowaną do okładu należy dokładnie wyprać i wysuszyć.

W argilloterapii ogromną rolę odgrywa również dieta, którą stosuje pacjent. Oprócz wewnętrznego i/lub zewnętrznego stosowania gliny należy przestrzegać diety wegetariańskiej.


Chcesz wiedzieć więcej o argilloterapii - zapraszam do kontaktu mailowego: leczniczaglinka@gmail.com



Na podstawie: Michel Abehsera. "Uzdrawiająca glinka"

Glina kambryjska biało - błękitna jadalna. Wstęp

          Organizm człowieka został tak stworzony, aby sam walczył z chorobami i dolegliwościami. Jednak z uwagi na to, że nie zawsze wystarcza mu na to sił naszym obowiązkiem jest pomaganie mu w tej walce. 

               Oczyszczony i odnowiony organizm, z normalną przemianą materii i stabilnym systemem odpornościowym sam siebie leczy.
             Najlepszym lekarstwem jest takie, które stworzyła sama przyroda. Jednym z takich bezcennych skarbów, które znajdują się w głębi Matki Ziemi jest kambryjska glinka biało - błękitna, która jest produktem przetworzenia przez przyrodę roślin prehistorycznych: skrzypów, paproci, organizmów morskich. Jej wiek sięga ponad pięciuset milionów lat.

                 Im starsze warstwy gliny, tym jaśniejsza jest barwa kaolinitów. Glina najwyższej jakości znajduje się na dużej głębokości, na poziomie 30-60m od powierzchni gleby i jest "żywą substancją ziemi". Biało - błękitnemu kolorowi odpowiada 39 pierwiastków tablicy Mendelejewa, to rzadkie pierwiastki. Natomiast najwięcej w glinie jest krzemu - około 50%. Krzem jest jednym z najbardziej znanych na Ziemi pierwiastków, bez którego nie byłoby życia na naszej planecie. Wchodzi w skład wszystkich roślin i organizmów żywych. 
Stężenie krzemu w krwi człowieka wynosi w przybliżeniu 1:100000. Jeżeli ulegnie zmniejszeniu człowiek zaczyna "odczuwać pogodę", pogarsza się jego ogólny stan fizyczny.

                        Niedobór krzemu w organizmie może prowadzić do szybkiego starzenia się oraz do chorób takich, jak artretyzm, miażdżyca i - co najgorsze - chorób onkologicznych.

                   Wniosek nasuwa się sam: należy we właściwym czasie uzupełnić w organizmie zapasy krzemu. W takim przypadku kambryjska glina jest po prostu niezastąpiona. 
Glina zawiera praktycznie wszystkie mikroelementy, z których zbudowany jest organizm człowieka lub zwierzęcia. Skład elektrolitowy gliny jest dobrym przewodnikiem energii, dlatego w organizmie za jej pomocą odbywa się wymiana energii. Z organizmu wyprowadzana jest brudna energia, uwalniając niedrożności, a do organizmu płynie energia mikroelementów gliny, roślin do niej dodanych i niezbędnej do życia energii płynu, w którym rozrobiona została glina.

                      Glina to "dar Boży, z pomocą którego człowiek może odbudować swoje zdrowie" - mówi bułgarski uzdrowiciel Ivan Yiotov. Z pomocą gliny wyleczył wszystkie choroby, oprócz raka IV stopnia, kiedy pęka ściana komórkowa i nie może już oddać swojego brudu glinie.
Glina może pochłaniać chorobę. Absorbuje i wyprowadza z organizmu wszystko, co złe: ropę, płyny, nieprzyjemne zapachy, gazy, tj. wszystko, co negatywne i szkodliwe. 
Zawiera rad - główny pierwiastek radioaktywny, który wyprowadza z naszego organizmu wszystko, co gnije, rozkłada się i prowadzi do dezorganizacji komórkowej (nowotwór itp.). Żaden drobnoustrój, wirus czy inny mikroorganizm nie oprze się jego promieniowaniu. Jednakże dzięki swojej radioaktywności glina jest najlepszym naturalnym sterylizatorem. 

W przeciwieństwie do wszystkich chemicznych antyseptyków, zabijających nie tylko drobnoustroje, ale i zdrowe komórki glina, likwidując drobnoustroje i ich toksyny stwarza w organizmie odporność na nowe infekcje drobnoustrojowe, odnawia komórki i wlewa w nie nowe siły, bez względu na starzenie czy zwyrodnienie. 

Dzięki swojej radioaktywności glina wzmacnia naturalne siły organizmu, wpływa równoważąco, tonizująco i -  w szczególności - przeciwnowotworowo na żywą komórkę. Odnosi się to do każdej łagodnej i ciężkiej postaci nowotworu, a także do każdego wrzodu. 

                      Oprócz radu glina zawiera wszystkie sole mineralne i makroelementy, których potrzebujemy, a mianowicie: krzem, fosfor, żelazo, azot, wapń, magnez, potas itd., a przy tym w bardzo dobrze przyswajalnej przez organizm ludzki formie.

Składniki mineralne gliny mogą przenikać w tkanki na znaczną głębokość, odżywiając nie tylko skórę, ale i mięśnie, ścięgna a w określonych warunkach również układ kostny. Przy tym zachodzi nie tylko zwykłe odżywianie - glina wyciąga te zanieczyszczone substancje, które nagromadziły się w tkankach i nie wychodzą przez krew.

Są dwa sposoby stosowania gliny:
- wewnętrznie (picie gliny),

- zewnętrznie (aplikacje, kompresy).

Najlepszy rezultat daje łączenie tych dwóch sposobów. 




                  
























Źródło:
materiały producenta - Брошюра "Глина бело - голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно - косметическая", tłumaczenie własne.





Aplikacje. Zewnętrzne stosowanie gliny kambryjskiej biało - błękitnej.

           Zewnętrzne stosowanie gliny daje dość szybki rezultat. Praktycznie nie ma środka leczniczego, który można z nią porównać pod względem efektywności.

Glinę zalewamy świeżą, czystą wodą w taki sposób, aby była w całości przykryta (wykorzystujemy to tego emaliowane, drewniane lub gliniane naczynie). Odstawiamy na kilka godzin, aby zrobiła się wilgotna, następnie mieszamy, twarde grudki rozgniatamy palcami lub drewnianą łopatką (łyżeczką). Nie używamy do tego przyrządów metalowych, gdyż mogą negatywnie wpływać na przygotowaną masę.
Masa powinna być jednorodna, bez grudek, mieć konsystencję śmietany. W takim stanie glina jest gotowa do użycia.

          Do stosowania zewnętrznego glinę stosuje się głównie w postaci okładów i kompresów. Od razu po aplikacji u chorego może pojawić się bardzo przyjemne odczucie. Dzieje się tak dlatego, że glina bardzo pozytywnie oddziaływuje na chore miejsce, usuwa obumarłe komórki oraz zastępuje je nowymi i silnymi.

Glinę można wykorzystywać przy leczeniu ostrych i chronicznych chorób, wrzodów, oparzeń, ran, złamań,  każdym wieku i bez większych obaw ponieważ nie szkodzi.
Na guzy, rany z ropieniami, miejsca dotknięte egzemą i innymi chorobami skórnymi glinę należy przykładać bezpośrednio na chore miejsce, bez gazy, nie obawiając się jakiejkolwiek infekcji ponieważ glina posiada właściwości antybakteryjne.
Jeśli rany, guzy czy jakiekolwiek inne choroby zostaną wyleczone za pomocą gliny to można być pewnym, że organizm się w pełni oczyścił i nawrót choroby już nie nastąpi.

          W celu wyleczenia wielu chorób (raka, guzów, żylakowatości, choroby wrzodowej żołądka lub jelit i in.) na chorą część ciała należy wykonać 4-5 aplikacji w ciągu dnia. Przy chorobach płuc, żołądka, wątroby, nerek aplikacje wykonuje się lokalnie, na chorą część ciała.

Glina jest również doskonałym środkiem na złagodzenie każdego bólu - głowy, oczu, uszu oraz we wszystkich  przypadkach chorób nerwowych. W tym celu aplikacje wykonuje się na tył głowy, okolice móżdżku, czoła i skroni. Aplikacje należy jak najczęściej wykonywać na kość ogonową kręgosłupa (dolna część kręgosłupa). Przy zgrubieniach, wzdęciach, guzach nie ma lepszego środka, niż glina którą należy przyjmować na stałe.
Aplikacje można przeprowadzać bezpośrednio na chore miejsce lub przez cienką bawełnianą tkaninę (gaza 2-3 warstwowa).

          Glina ma na tyle mocne działanie, że do osiągnięcia niezbędnego efektu wystarczy nanieść jej 1-2 milimetrową warstwę. Następnie przykrywamy ją cienkim polietylenem (aby uniknąć wyschnięcia) i stosujemy izolację cieplną za pomocą miękkiej tkaniny (zasada kompresu).
Takie zabiegi wykonywane są w odstępach czasowych. Zwykle aplikację z gliny należy pozostawić na chorym miejscu na 2-3 godziny. Jeśli nakładamy glinę w celu usunięcia toksyn i substancji szkodliwych powinna ściśle przylegać do chorego miejsca przez 1,5 godziny.

           Ilość aplikacji zależy od konkretnego przypadku i stanu chorego. Zwykle wystarczą 2-3 aplikacje w ciągu dnia, ale można wykonywać je częściej, jedna za drugą w ciągu dnia oraz w nocy. Nie należy się poddawać jeśli aplikacje wywołają ból lub obrzęk. Trzeba kontynuować ich stosowanie do pełnego wyleczenia. Czasem wystarczy na to kilka dni, ale w trudnych przypadkach leczenie może trwać kilka miesięcy. Po całkowitym wyleczeniu aplikacje należy stosować jeszcze przez jakiś czas, aby wzmocnić chory organ. Nigdy nie wolno wykonywać aplikacji na piersi i żołądek podczas i bezpośrednio po posiłku. Należy odczekać 1-1,5 godziny. Na wszystkie inne części ciała aplikacje można wykonywać w każdej chwili. Można wykonać 2 lub 3 aplikacje jednocześnie, na różne części ciała.

Glinę należy wykorzystywać tylko w stanie zimnym, nie podgrzewać jej, gdyż aplikacje wykonywane są na miejsca w stanie zapalnym, a co tym idzie - gorące.
W przypadku, gdy ciężko wykonać aplikację (oczy, uszy i in.) można wykonać owinięcie. W tym celu namaczamy tkaninę dokładnie w półpłynnej masie z gliny, nakładamy ją na chorą część ciała i przykrywamy wełnianym materiałem. Nasączoną gliną tkaninę trzeba często zmieniać.
Zabiegi taki można stosować również wtedy, gdy należy poddać działaniu gliny duże powierzchnie skóry.

Nie zaleca się powtórnego wykorzystywania gliny.
       

Źródło:
materiały producenta - Брошюра "Глина бело - голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно - косметическая", tłumaczenie własne.


Maseczki. Zewnętrzne stosowanie gliny kambryjskiej biało - błękitnej.

Maseczki z gliny mają efekt podsuszający, działają na skórę tak samo pozytywnie jak masaż.
Dzięki nim oczyszcza się i odbudowuje zewnętrzna warstwa skóry, która po maseczce jest odświeżona, robi się gładsza i bardziej sprężysta.

Glina ma działanie przeciwzapalne, uspokajające i antyseptyczne, zwłaszcza przy cerze skłonnej do powstawania wągrów i zaskórników. Dla panów jest szczególnie polecana po goleniu.

Efekt maseczki można wzmocnić rozpuszczając glinę nie w wodzie, a w naparze z ziół odpowiednim do potrzeb danej cery.

Maseczki nanosi się na twarz i szyję na 15-20 min.
Glinę należy przesiać przez sitko, pozostałe grudki zmielić i przesiać ponownie.

MASECZKA Nr 1 (dla cery trądzikowej)
Glinę rozprowadzamy z wodą do konsystencji śmietany. Maseczkę na nosimy na twarz i czekamy, aż zupełnie zaschnie. Zmywamy ciepłą wodą. Jeżeli czujemy, że za bardzo wysusza skórę maseczkę można wykonywać naprzemiennie z maseczką dla cery suchej.

MASECZKA Nr 2 (dla cery suchej)
Glinę rozprowadzamy w świeżej śmietanie z niewielką ilością wody. Maseczkę nanosimy na skórę i czekamy, aż zaschnie.

MASECZKA Nr 3
Dwie stołowe łyżki gliny rozprowadzamy w wodzie do konsystencji kaszy, dodajemy 2 łyżki stołowe mąki ryżowej. Masę nanosimy na twarz i czekamy, aż w pełni zaschnie. Zmywamy ciepłą wodą.

MASECZKA Nr 4
Zamiast mąki ryżowej do gliny dodajemy 1 łyżkę stołową talku. Maseczka ma działanie podsuszające, jest zalecana do leczenia wyprysków.

MASECZKA Nr 5
W przypadku braku reakcji alergicznej na olejki eteryczne do gliny można dodać kilka kropel olejku brzoskwiniowego, różanego lub oliwkowego. Przy grubej, tłustej skórze z rozszerzonymi porami należy najpierw zastosować kąpiel parową a następnie nałożyć maseczkę na twarz i poczekać aż zaschnie. Maseczkę zmywamy ciepłą wodą.
Do gliny można również dodać płatki owsiane, 1/2 łyżeczki miodu, 4 krople soki cytrynowego, podgrzać na parze wodnej, nanieść w stanie ciepłym na twarz za pomocą chusteczki na 10-15 minut.
Sok cytrynowy, olejek oliwkowy, pietruszkę podgrzewamy na parze i rozprowadzamy tym roztworem glinę.

MASECZKA ODŻYWCZA
Starte jabłko, 2 łyżki stołowe gliny, 9 kropli soki z cytryny podgrzewamy na parze wodnej. Nakładamy na twarz i czekamy, aż w pełni zaschnie.

MASECZKA dla urody
Maseczka przygotowana z gliny z olejkiem oliwkowym, różanym, sokiem z cytryny, gliceryną, sokiem z ogórków, pomidorów czy winogron odświeża i odżywia skórę, ściąga pory, wygładza zmarszczki.

OCHRONNA MASECZKA dla dłoni
41,5 g wazeliny, 41,5 g gliny. 17 g parafiny.

MASECZKA do włosów
Dzięki płynnej glinie można normalizować łojotok skóry głowy. Glinę wcieramy w skórę głowy (można ją nanieść na całej długości włosów), stosujemy izolację cieplną w postaci ręcznika, zostawiamy na 30-60 minut następnie zmywamy ciepłą wodą. Mycie włosów szamponem po maseczce nie jest konieczne.


Źródło:
materiały producenta - Брошюра "Глина бело - голубая. Крымская горная кембрийская целительная лечебно - косметическая", tłumaczenie własne.